Historie
Het ontstaan van WSV de Raskes
Op de kronkelende bochten van de Suderie, waar het water van de Zuider Ee samenvloeit met het Raskes bij Ezumazijl, werd eeuwen geleden al gewerkt aan waterbeheer. Met de aanleg van een sluis in 1671/1672 werd de waterstand gereguleerd en kreeg het gebied een centrale rol in de bescherming van het achterland. Door de eeuwen heen is het complex met sluis, ophaalbrug en later ook het gemaal Dongerdielen meerdere malen gerenoveerd, waaronder grote ingrepen in 1745, 1827, 1854, 1879, 1910 en 1931. Na de afsluiting van de Lauwerszee in 1969 verloor de sluis haar rol als zeewering, maar bleef ze een belangrijk onderdeel van de waterhuishouding en het culturele erfgoed.
Slechts een klein stukje verwijderd van deze historische kern ontstond in de jaren ’80 het idee om de unieke ligging aan het Raskes te benutten voor watersport. Op 12 juli 1988 kwamen drie initiatiefnemers bij notaris Jan Brons in Metslawier bijeen: – Reinder Thiescheffer (voorzitter) – Pieter Tamminga (secretaris) – Lieuwe Hoekstra (penningmeester). Zij richtten officieel de vereniging “De Raskes Ezumazijl” op, met als doel “de bevordering van de watersport en het toerisme te water in alle vormen”. De vereniging wilde dit bereiken door het behartigen van de belangen van haar leden en het aanleggen en onderhouden van noodzakelijke voorzieningen in het water “de Raskes” bij Ezumazijl onder Anjum.
Een ontmoetingsplek die geschiedenis, natuur en
watersport op unieke manier verbindt
De haven die sindsdien groeide, is intiem en gastvrij, met circa 45 vaste ligplaatsen. De toegang via een smalle geul vanaf het Lauwersmeer geeft het geheel een knusse en beschutte sfeer. Vandaag de dag is de haven van W.S.V. de Raskes Ezumazijl niet alleen een uitvalsbasis voor zeilers, maar ook een ontmoetingsplek die geschiedenis, natuur en watersport op een unieke manier verbindt.
